HÖB ICH DAT… ?

REFREIN:

Höb ich dat? Höb ich dat, dan allenei gemis?
Noe kiek sjat! Noe kiek sjat, wie lekker dat ‘t is!
Noe veul toch wie ‘t tintelt van de kop tot in de veut.
Zèk höbbe dat nog miè luuj of bin ich allein zoa bleud?
Höb ich dat? Höb ich dat? Ich wis neet dat ‘t kós.
Meh heij ich ‘t geweite waor ich ièder d’r aan begós.

Ièsjte couplet:

De buurman waor mit carnaval aan wintersjport verknoch.
Dat doerde tot hae in ‘t gips weer truukkaom door de loch.
Noe viert ‘r vastelaovend en hae gluif zien ouge neet.
Meh veuraan in de polonaise zingk ‘r noe dit leed:

REFREIN:

Twiède couplet:

Tant Fien die woort op laeftied door ‘t leefdesvuur geraak.
Wat bleek, de ware Jacob dat waor eine jónge sjnaak.
Ze veulde zich weer twintig en ze dankde Cupido
en zong ‘t oet tösje de lakes van de ligemeaux:

REFREIN:

Derde couplet:

Nonk Wiel dae bleef mer sjoefte, dae haet noats d’n daag geplök.
De cente woorte opgepot, die ginge in de zuk.
Noe kiek ‘r door de hemelpaort ‘ns af en toe nao ós
en zuut ‘r ós genete reup ‘r: “heij ich dat gewós”:

REFREIN:

terug naar "leedjes"